Koncert na dochód niezamożnych studentów Szkoły Głównej, odbyty w Salach Redutowych pod dyrekcją St. Moniuszki w d. 4 marca 1866 r. Rysował W. Gerson; drzeworyt z pracowni J. Minheymera / "KONCERT NA DOCHÓD NIEZAMOŻNYCH STUDENTÓW SZKOŁY GŁÓWNÉJ, odbyty w Salach Redutowych pod dyrekcyą St. Moniuszki w d. 4 marca 1866 r. (Rysował W. Gerson; drzeworyt z pracowni J. Minheymera.)"
Autor/Author:
Drzeworytnia Jana Salomona Minheymera wg Wojciecha Gersona
Sygnatura/Signature:
Rycina niesygnowana
Technika/Technique:
drzeworyt sztorcowy na papierze
Wymiary/Size/Capacity:
166x144 mm (kompozycja)
Stan/Condition:
Pozycja w ładnym stanie, bardzo nieznaczne praktycznie niewidoczne przekłucia karty, w kompozycji praktycznie niewidoczne i bardzo nieznaczne zagięcie (karta po konserwacji)
Datowanie/Dating:
1866
Pochodzenie/Origin:
Z: Kłosy nr 37 z 14.03.1866 s. 436
Drukarnia/Printing office:
Drzeworytnia Jana Salomona Minheymera (Müncheimera i in.) w Warszawie, pierwsza polska drzeworytnia działająca od 1857 której wychowankami byli wybitni polscy drzeworytnicy: J. Styfi, A. Regulski, F. Szymborski, K. Krzyżanowski, zob. SAP t. 5 ss. 574-575
Inf. o Autorze/Information about an Author:
Wojciech Gerson (1.07.1831 Warszawa - 25.02.1901 Warszawa) polski malarz, także historyk i teoretyk sztuki, pedagog. Szkołę średnią ukończył w Piotrkowie Trybunalskim, od 1844 studiował w Szkole Sztuk Pięknych (SSP) w Warszawie, krótko studiując architekturę, a ostatecznie kończąc tam malarstwo 1850 (uczeń F. Piwarskiego, M. Zaleskiego i C. Breslauera), dyplom 1851. Wtedy też związał się z grupą warszawskiej cyganerii malarskiej skupionej wokół Marcina Olszyńskiego oraz podjął szereg podróży krajoznawczych, kolejną dopiero 1860. W 1853 otrzymał stypendium rządowe i studiował do 1855 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, potem otrzymując tam kolejne tytuły akademickie (profesor od 1878). W latach 1856-1858 przebywał w Paryżu, 1858 powrócił do Warszawy, gdzie ugruntował swoją popularność i związał się z Towarzystwem Zachęty Sztuk Pięknych. Nauczał rysunku 1860-1871 w Instytucie Głuchoniemych, a 1872-1896 był głównym, profesorem Klasy (Szkoły) Rysunkowej w Warszawie, gdzie wykształcił wielu wybitnych polskich malarzy. W tym okresie dużo podróżował, ale zwykle były to krótkie podróże zagraniczne, dłuższe pobyty krajowe związane były z Krakowem i ulubionymi Tatrami. Był czołową postacią życia artystycznego Warszawy, autor szeregu publikacji i artykułów z historii oraz teorii sztuki. Pozostawił bogatą i zróżnicowaną twórczość malarską - ponad 500 realistycznych obrazów (głównie malarstwo historyczne, pejzażowe i religijne, a także portretowe), liczne rysunki i ilustracje, zaś bardzo rzadko uprawiał litografię; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 7 ss. 400-403 i SAP t. 2 ss. 309-316
Literatura/Literature:
Grajewski 1972 poz. 4117
Uwagi/Comments:
Zachowana cała karta wraz z tekstem Władysława Wiślickiego. Rzadka rycina.
- Stanisław Moniuszko (5.05.1819 Ubiel powiat Ihumeń/ihumeński - 4.06.1872 Warszawa) znany polski muzyk, kompozytor, dyrygent, pedagog. W latach 1837-1840 studiował w Singakademie w Berlinie pod kierunkiem jej dyrektora Carla Friedricha Rungenhagena, gdzie również powstały pierwsze kompozycje S. Moniuszki. Zamieszkał w Wilnie, gdzie był stałym dyrygentem teatru wileńskiego. W dniu 1.01.1858 w Teatrze Wielkim w Warszawie odbyła się premiera jego największego dzieła opery "Halki" i tegoż roku przeniósł się na stałe do Warszawy, gdzie również w tym teatrze w 1865 miała premierę kolejna wielka opera autora "Straszny dwór". Autor licznych pieśni, operetek, baletów i oper, czołowy obok F. Chopina przedstawiciel romantyzmu w muzyce polskiej. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 21 ss. 655-658
